Techaandelen veren op, echte ommekeer of niet?

Een paar slechte beursdagen en ineens klinkt overal hetzelfde woord: oversold. Te hard gedaald, te snel, roepen de optimisten. En dan komt de opleving. Amerikaanse techaandelen kennen dat patroon als geen ander. Deze week flakkert het weer op: analisten noemen een rij techfondsen openlijk oversold en zien koopkansen.

Maar een opleving is niet hetzelfde als een ommekeer. En de achtergrond waartegen dit speelt, is lastiger dan een paar groene schermen doen vermoeden.

Wat betekent oversold eigenlijk?

Oversold betekent simpelweg: te ver en te snel gedaald. Technisch gezien is een aandeel dan zo hard gezakt dat een deel van de verkopers is uitverkocht. Wie wilde verkopen, heeft het gedaan. Dan is er weinig nodig om de koers weer op te laten veren.

Dat is precies het mechanisme achter een technische opleving. Het is geen oordeel over hoe goed het bedrijf draait. Het zegt alleen iets over het tempo van de daling en de stemming eromheen.

Analisten die nu techaandelen aanmerken als oversold, wijzen daarop. In een recent overzicht kwamen tien Amerikaanse techfondsen voorbij die volgens analisten te hard zijn afgestraft. Yung-Yu Ma van vermogensbeheerder PNC gaf zijn visie op de vraag of aandelen nog verder omhoog kunnen. De kernvraag blijft daarbij steeds dezelfde: draagt de opleving zichzelf, of is het een tijdelijke terugveer?

Waarom de rente de spelbreker is

Hier wordt het ongemakkelijk voor techbeleggers. De rente op Amerikaanse staatsobligaties met een looptijd van tien jaar, de maatstaf voor de lange rente, staat op 5,09 procent. Een dag eerder was dat nog 5,10 procent, dus de beweging is minimaal, maar het niveau is hoog.

Waarom raakt dat juist techaandelen? Veel van hun waarde zit in winst die pas over jaren binnenkomt. Hoe hoger de rente, hoe minder die toekomstige winst vandaag waard is. Een rente van ruim 5 procent weegt dus zwaarder op dure groeiaandelen dan op een gemiddeld dividendfonds.

En de centrale bank houdt de teugels strak. De Federal Funds Rate, de rente die de Amerikaanse centrale bank hanteert, staat op 3,75 procent, iets hoger dan de 3,63 procent een maand eerder. De inflatie koelt niet hard af: de consumentenprijsindex liep in de laatste meting op van 334,1 naar 336,3, een stijging van ongeveer 0,6 procent in een maand. Dat is op jaarbasis fors.

Ondertussen is de economie niet in paniek. Het bruto binnenlands product groeide van 31.906 naar 32.563 miljard dollar, ruim 2 procent in een kwartaal. De werkloosheid tikte licht op, van 4,1 naar 4,2 procent. Geen recessiebeeld, maar ook geen reden voor de centrale bank om snel de rente te verlagen.

Wat betekent dit voor jou?

Een opleving na een uitverkoop voelt lekker, maar het is geen garantie. Dat oversold-bounces van alle tijden zijn, zie je terug: ook in 2022 en 2023 veerden Amerikaanse aandelen stevig op na scherpe dalingen, precies met hetzelfde etiket erop. Soms was het het begin van een herstel, soms een adempauze in een verdere daling.

Het verschil zit in de fundamenten. Zolang de lange rente rond 5 procent blijft hangen, houdt het dure techfondsen aan een korte lijn. Veert een aandeel op zonder dat er iets aan de rente of de winstverwachtingen verandert, dan is dat eerder techniek dan ommekeer.

Een opleving is nog geen trend. Kijk niet alleen naar de kleur van vandaag, maar naar wat eronder ligt: de rente, de inflatie en de winstcijfers van de bedrijven zelf.

De les

Het woord oversold is verleidelijk. Het suggereert dat de bodem bereikt is en dat je er vroeg bij bent. Maar het beschrijft alleen hoe hard iets is gedaald, niet waarom, en niet of de reden is verdwenen.

Met een tienjaarsrente van 5,09 procent en een centrale bank die niet haast heeft, blijft de druk op groeiaandelen bestaan. Een opleving kan echt zijn, maar de bewijslast ligt bij de cijfers die nog moeten komen, niet bij een groene dag.

Laat je dus niet leiden door de stemming van één sessie. Volg de rente, de inflatie en de winst. Cijfers in, ruis eruit.