AI-zeepbelvrees drukt techaandelen opnieuw

Een paar jaar lang leek alles rond kunstmatige intelligentie maar één kant op te kunnen: omhoog. Dat beeld kraakt nu aan de randen. Een nieuwe verkoopgolf raakt juist de aandelen die het hardst waren opgelopen, terwijl de bredere beurs overeind blijft. Berichten spreken zelfs over de slechtste kwartaalprestatie van de Nasdaq 100 in jaren, geveld door zorgen over een zeepbel in AI.

Wat hier speelt is niet zomaar een slechte dag. Het is een verschuiving in hoe beleggers naar de hele AI-machinerie kijken.

Waarom zakken juist de AI-aandelen?

Het opvallende aan deze verkoopgolf is dat die selectief is. Beleggers dumpen vooral de namen die ze als overspannen zien, de aandelen die te ver zijn doorgeschoten. Tegelijk blijven ze op de bredere markt overwegend positief.

Dat is een belangrijk verschil. Bij een echte paniek vliegt alles de deur uit, goed en slecht door elkaar. Nu wordt er gericht afgerekend met wat te duur is geprijsd. Sommige waarnemers noemen dat de gezondste manier waarop een zeepbel kan leeglopen: de lucht ontsnapt bij de uitschieters, zonder dat de hele markt omvalt.

Of het daarbij blijft, is onzeker. Een andere publicatie vatte de stemming samen met de vraag "is dit het?". Met andere woorden: niemand weet of dit een correctie is of het begin van iets groters.

Wat heeft de rente hiermee te maken?

Meer dan je denkt. De rente op een Amerikaanse staatslening met een looptijd van tien jaar staat op 5,19 procent. Dat is historisch gezien hoog.

Waarom raakt dat AI-aandelen zo hard? Veel van die bedrijven verdienen hun grote winst pas in de toekomst. Je betaalt vandaag voor beloftes van over vijf of tien jaar. Hoe hoger de rente, hoe minder die toekomstige winst nu waard is. Een veilige staatslening die ruim 5 procent oplevert, maakt een risicovol aandeel zonder winst op dit moment ineens minder aantrekkelijk.

De officiële beleidsrente van de Federal Reserve, de Amerikaanse centrale bank, ligt op 3,75 procent. De inflatie, gemeten via de consumentenprijsindex, kroop verder op. Kortom: geld lenen blijft duur, en dat drukt op de waardering van alles wat zijn waarde ontleent aan de verre toekomst.

Wat betekent dit voor jou als belegger?

De prijs van geld is terug. Jarenlang kostte kapitaal bijna niets, en dan mag je dromen duur betalen. Bij een tienjaarsrente van 5,19 procent ligt de lat hoger. Elk aandeel dat zijn koers bouwt op winst die nog moet komen, voelt die druk.

Voor jouw portefeuille is de vraag niet of AI belangrijk is, maar wat je ervoor betaalt. Een geweldig bedrijf tegen een absurde prijs kan nog steeds een slechte belegging zijn. Dat is precies wat deze selectieve verkoopgolf laat zien: de markt scheidt de prijs van de kwaliteit.

Heb je via een breed indexfonds of techfonds blootstelling aan de grote AI-namen, dan zit je er indirect in. Beweegt de Nasdaq 100 fors, dan merk je dat ook in een gespreid fonds. Dat is geen reden tot zorg of juist gerustheid, maar wel iets om te weten. Spreiding dempt klappen, maar vlakt ze niet volledig uit.

De reële economie staat er intussen redelijk bij. De werkloosheid ligt op 4,2 procent en het bruto binnenlands product van de Verenigde Staten groeide verder, naar ruim 32.500 miljard dollar. Een instortende economie is dus niet het verhaal. Het verhaal is waardering.

De les

Een zeepbel hoeft niet met een knal te eindigen. Soms laat de markt de lucht er langzaam uit, aandeel voor aandeel, terwijl de rest overeind blijft. Dat is minder spectaculair en vaak gezonder.

Voor jou telt vooral de nuchtere vraag achter de hype: wat verdient een bedrijf, wanneer, en wat betaal je daar vandaag voor? Bij een hoge rente weegt die vraag zwaarder dan ooit. Verhalen over de toekomst zijn gratis. De prijs die je betaalt, is dat niet.

Cijfers in, ruis eruit.