Shell klimt richting recordkoers in oorlogsmarkt

Een oorlog in het Midden-Oosten is slecht nieuws voor vrijwel iedereen. Behalve, zo lijkt het, voor de oliereuzen. Shell noteert vanochtend rond 47,36 euro, een plus van ruim 1 procent op de dag. Daarmee tikt het aandeel bijna de hoogste koers in een jaar aan.

Die top ligt op 47,505 euro. Shell zit er dus vlak onder. Het dieptepunt van de afgelopen twaalf maanden lag op 29,55 euro. Een flinke klim dus, en de motor eronder is grotendeels dezelfde: dure olie.

Waarom stijgt Shell nu?

De aanhoudende oorlog in het Midden-Oosten houdt de olieprijs hoog. Dat merk je aan de pomp, maar vooral in de kas van de grote oliebedrijven. De sector draait al sinds het begin van dat conflict op volle toeren.

De oliemajors stevenen af op opnieuw een sterk kwartaal. Er wordt zelfs gesproken over recordwinsten, ondanks dat sommige landen extra belastingen op die winsten overwegen. Zo'n heffing op overwinst, een windfall tax, knabbelt aan de opbrengst. Maar voorlopig wegen de hoge olie- en gasprijzen zwaarder.

Een concreet voorbeeld van wat die oorlog losmaakt: het Verenigd Koninkrijk gaf deze week groen licht voor het Jackdaw-gasveld in de Noordzee. Het is de eerste goedkeuring van een nieuw Noordzeeproject sinds de oorlog de energieprijzen opdreef. Gas uit eigen bodem wordt plots weer aantrekkelijk.

Wat doet Shell met al die winst?

Niet uitgeven aan nieuwe avonturen, zo lijkt het. De grote vraag is wat Big Oil met de recordwinsten doet, en het antwoord wijst niet richting een uitgavenfeest. Discipline is het sleutelwoord.

Shell koopt in plaats daarvan eigen aandelen terug. Dag na dag meldt het bedrijf dat opnieuw: aandelen gekocht om te vernietigen. Dat klinkt vreemd, maar het is simpel. Door aandelen uit de markt te halen, blijft de winst over minder stukken verdeeld. De winst per aandeel stijgt zo zonder dat Shell meer olie hoeft te verkopen.

Tel daar het dividend bij op. Shell keert nu zo'n 2,92 procent dividendrendement uit, het deel van de koers dat je jaarlijks als uitkering terugkrijgt. Op een belegging van 10.000 euro is dat ongeveer 292 euro per jaar, los van koerswinst of inkoop.

Wat betekent dit voor jou als belegger?

Een opvallend cijfer bij Shell is de bèta van min 0,19. Die bèta meet hoe sterk een aandeel meebeweegt met de brede markt. Een negatieve waarde betekent dat Shell de neiging heeft juist tegen de markt in te gaan.

Dat zie je nu terug. Terwijl veel aandelen last hebben van een onrustige markt, profiteert Shell juist van diezelfde onrust. Olie wordt duurder als de spanning oploopt, en daar zit Shell bovenop. Voor een portefeuille kan zo'n aandeel dus als tegenwicht werken.

De keerzijde: die logica werkt ook de andere kant op. Zakt de olieprijs als de spanning wegebt, dan verdwijnt een flink deel van de rugwind. De koers leunt sterk op factoren die Shell zelf niet in de hand heeft.

Qua waardering oogt Shell niet duur. De koers-winstverhouding, de prijs die je betaalt per euro winst, ligt rond de 12. De winst per aandeel staat op 3,88 euro. Dat is bescheiden vergeleken met veel groeiaandelen, maar oliebedrijven worden zelden hoog gewaardeerd vanwege de grilligheid van hun inkomsten.

De les

Shell laat zien hoe een aandeel kan bloeien in een markt vol spanning. De oorlog in het Midden-Oosten drukt op de wereld, maar duwt de olieprijs omhoog, en daarmee de winst van de majors. Dat Shell vlak onder de jaartop staat, is daar het directe gevolg van.

Tegelijk is dat de kwetsbaarheid. De koers danst op het ritme van geopolitiek en olieprijzen, niet op dat van Shell zelf. Recordwinsten vandaag zeggen weinig over de kas van overmorgen.

Wie naar Shell kijkt, kijkt dus eigenlijk naar de olieprijs en naar de discipline van het bedrijf om de buit terug te geven via dividend en inkoop. Cijfers in, ruis eruit.