Techaandelen trekken Wall Street uit het rood

Een dag eerder leek de moed er even uit. Angst voor conflict in het Midden-Oosten drukte de koersen, en beleggers zochten dekking. Dan draait het sentiment. Op Wall Street veert de techzware Nasdaq krachtig terug, met technologie-aandelen als aanjager van het herstel.

De directe aanleiding lijkt geopolitiek. Er wordt gemeld dat er een tweeweeks bestand is afgesproken tussen de Verenigde Staten en Iran, aangekondigd door president Trump. Dat nieuws is nog vers en steunt op één bericht, dus houd een slag om de arm. Maar de reactie op de beurs was onmiskenbaar: geld stroomde terug naar de sectoren die het hardst waren geraakt.

Waarom herstelt de beurs zo snel?

Beurzen bewegen op verwachtingen, niet alleen op feiten. Zodra een dreiging kleiner lijkt te worden, verdwijnt de risicopremie die beleggers eisen. Die premie is de extra beloning die je wilt voor onzekerheid. Valt de onzekerheid weg, dan mogen koersen weer omhoog.

Technologie reageert daarop het heftigst. Techbedrijven danken een groot deel van hun waarde aan winsten die ver in de toekomst liggen. Dat maakt ze gevoelig voor stemmingswisselingen. Slaat het sentiment om van angst naar opluchting, dan gaan juist die aandelen het snelst mee omhoog. Vandaar dat de Nasdaq vooropliep in het herstel.

Waarom is techniek zo rentegevoelig?

Hier speelt de rente een sleutelrol. De rente op tienjarige Amerikaanse staatsobligaties staat rond de 5 procent. Dat is de rente die de overheid betaalt om voor tien jaar geld te lenen, en het is de maatstaf waaraan beleggers alles afmeten.

Hoe hoger die rente, hoe minder een toekomstige winst vandaag waard is. Voor bedrijven waarvan de winst vooral nog moet komen, zoals veel techbedrijven, tikt dat hard aan. Daarom is het opvallend dat techaandelen bij zo'n hoge rente toch zo stevig terugveren. Het laat zien dat een verbetering van het sentiment op korte termijn zwaarder kan wegen dan de renteomgeving.

De centralebankrente, de rente die de Federal Reserve zelf hanteert, ligt lager, rond de 3,6 procent. Dat verschil tussen de korte beleidsrente en de langere marktrente vertelt je iets over wat de markt verwacht van de economie en de inflatie op langere termijn.

Wat zegt de rest van de economie?

De achtergrond is gemengd, maar niet alarmerend. De werkloosheid in de Verenigde Staten staat op 4,1 procent en bewoog niet ten opzichte van de maand ervoor. Een stabiele arbeidsmarkt geeft rust.

De inflatie blijft wel een dossier om in de gaten te houden. De consumentenprijzen liepen in de recentste meting met ongeveer 0,4 procent op ten opzichte van de maand ervoor. Zolang prijzen blijven stijgen, houdt dat de druk op de rente in stand. En de economie groeit: de omvang van de Amerikaanse economie nam in het laatste kwartaal toe.

Voor jou als belegger telt vooral het onderscheid tussen ruis en richting. Een herstelrally op één dag, gedreven door geopolitiek nieuws, zegt weinig over de komende maanden. Het laat zien hoe snel angst kan omslaan in opluchting, en andersom.

De les

Een scherpe rebound voelt goed, maar hij is per definitie de spiegel van de daling ervoor. Techaandelen die het hardst dalen op slecht nieuws, stijgen vaak ook het hardst als het meevalt. Dat is geen bewijs van een duurzame draai, het is beweeglijkheid.

De echte vraag is of de fundamenten meebewegen. Met een tienjaarsrente rond de 5 procent blijft de druk op hooggewaardeerde groeiaandelen bestaan, hoe opgewekt de handelsdag ook eindigt. Eén bericht over een bestand verandert dat niet.

Houd daarom het verschil scherp tussen een stemming van de dag en een verschuiving in de cijfers. Het eerste beweegt je portefeuille vandaag, het tweede bepaalt waar je over een jaar staat. Cijfers in, ruis eruit.