Fed beslist over rente met tienjaarsrente bij 5%

Jarenlang hing de Amerikaanse rente als een deken over de markten. Nu lijkt de Federal Reserve even stil te staan en kijkt iedereen naar één getal. De Amerikaanse tienjaarsrente, de rente op staatsleningen met een looptijd van tien jaar, tikte onlangs nog 5,13% aan en zakte daarna naar 4,96%. Eind oktober vergadert de Fed opnieuw over de beleidsrente.

Dit is een vooruitblik. Niemand weet zeker wat er uit die vergadering rolt. Wat we wél weten, zijn de cijfers die op tafel liggen en de signalen die eromheen klinken.

Wat ligt er op tafel bij de Fed?

De Fed stuurt op de beleidsrente, het tarief dat banken elkaar rekenen voor kortlopende leningen. Die effectieve rente stond in september op 3,75%, iets hoger dan de 3,63% een maand eerder. Via die knop probeert de centrale bank inflatie en economie in balans te houden.

De economie geeft gemengde signalen. De prijsindex voor consumenten, de maatstaf voor inflatie, liep in september op naar 336,3 punten tegen 334,1 in augustus. Dat is nog steeds stijgende inflatie, geen afkoeling. Tegelijk loopt de werkloosheid licht op, van 4,1% naar 4,2%. Een iets slappere arbeidsmarkt pleit juist voor rust of verlaging.

De economie zelf draait door. Het bruto binnenlands product, de totale waarde van alles wat een land produceert, steeg naar ruim 32.500 miljard dollar. Een krimp is dat niet.

Pauze of draai, wat verwacht de markt?

De verwachtingen kantelden de afgelopen weken. Berichten suggereren dat de kans op een renteverhóging flink is weggezakt. Een vooruitblik stelt dat de Fed de rente waarschijnlijk ongemoeid laat, terwijl de bank afweegt tussen aanhoudende inflatierisico's en een economie die door kunstmatige intelligentie wordt hervormd.

De toon is dus: pauze. Maar let op het woord recalibratie. Een pauze betekent niet dat de Fed klaar is. Het betekent dat ze even wachten en kijken.

Voor jou als belegger zit de spanning niet alleen in het rentebesluit zelf. Die zit minstens zo sterk in de toelichting erna. Welke woorden gebruikt de Fed over de volgende stappen? Dat stuurt vaak de markt meer dan het besluit op het moment zelf.

Wat betekent dit voor jouw portefeuille?

De tienjaarsrente is hier de hoofdrolspeler. Die bepaalt mee wat jouw obligaties waard zijn en hoe duur aandelen mogen ogen.

Obligaties bewegen tegengesteld aan de rente. Stijgt de marktrente, dan dalen bestaande obligaties in waarde, want nieuwe leningen bieden meer. De beweging van 5,13% naar 4,96% in één dag laat zien hoe snel dit kan gaan. Zakt de rente verder, dan worden bestaande obligaties juist meer waard.

Aandelen voelen de rente via de discontering. Hoe hoger de rente, hoe minder beleggers willen betalen voor winst die pas in de toekomst binnenkomt. Dat raakt vooral groeiaandelen, waarvan de winst grotendeels nog moet komen. Een rente die rond de 5% blijft plakken, houdt de rem erop. Een signaal richting verlaging kan juist lucht geven.

Cash levert nog altijd iets op. Met een beleidsrente van 3,75% is geld opzij zetten niet langer gratis geld laten liggen. Dat maakt de afweging tussen sparen en beleggen scherper dan in de jaren van nulrente.

Een rekenvoorbeeld. De tienjaarsrente bewoog in één dag van 5,13% naar 4,96%, dat is 0,17 procentpunt. Op een obligatieportefeuille van 25.000 euro met een gemiddelde looptijd van tien jaar scheelt zo'n beweging al snel enkele honderden euro's aan koerswaarde. Kleine rentebewegingen, grote gevolgen.

De les

Een rentevergadering is geen eindpunt. Het is een momentopname waarin de Fed laat zien hoe ze de economie leest. De cijfers spreken elkaar deze keer tegen: inflatie die doorloopt, werkloosheid die kruipt, een economie die groeit.

Juist dan telt niet de kop boven het besluit, maar de richting die eruit spreekt. Blijf kijken naar de tienjaarsrente en naar de woorden over wat komen gaat, niet naar de ruis van één handelsdag.

Een pauze is geen belofte, en een daling van de rente is geen zekerheid. Wat je wél kunt doen, is begrijpen hoe de rente doorwerkt in wat jij bezit. Cijfers in, ruis eruit.